نام محمدرضا لطفي ، استاد موسيقي ايران با همه عظمت و آوازه اش يکبار ديگر با برگزاري کنسرت او در محوطه کاخ نياوران براي قديمي ترها تداعي کننده سالهاي لذت بخش دهه پنجاه بود.

هزاران علاقه مند ساعتها وقت صرف کردند و به تماشاي هنرنمايي پير موسيقي ايران نشستند، پير که مي گويم به گمانم خود لطفي بيشتر اين لقب را بپسندد.

حرف و حديث و نقل قولهاي بسياري در صفحات روزنامه ها و محافل از چند ماه پيش بر سر زبانها افتاد، موضع گيري برخي اساتيد موسيقي ، خلاف گويي مخالفان ، کم لطفي بعضي همگان در کنار مخالف خواني هاي لطفي از چند ماه پيش برنامه پرحاشيه اي را نويد مي داد، بالاخره کنسرت لطفي آن گونه که ديديم برگزار شد و رفت تا نوبتي ديگر که کسي نمي داند چه وقت خواهد بود و آيا خواهد بود يا نه؟

روي سخن اين يادداشت با استاد لطفي و برنامه ريزان بويژه مدير برنامه هاي وي است. چند روز قبل از اجرا در خبرها آمد که برنامه لطفي به طور مستقيم از راديو پخش مي شود که موجي از خوشحالي جامعه هنري و علاقه مندان موسيقي ايراني را در بر گرفت ، چراکه گنجايش فضاي کنسرت و تکرار آن حتي در بيشتر از سه شب نمي توانست در مقابل جامعه آماري ايران رقم قابل توجهي باشد.

اگر اين خبر تحقق مي يافت بي گمان صداي ساز آواز لطفي تا اعماق دورترين نقاط کشور پراکنده مي شد. براستي مگر نه اين که صداي لطفي و اساتيد ديگر از رسانه ملي به گوش جان جامعه ايران رسيده است؟

اگر گمان مي رود که سي دي ها و کاستهاي اين کنسرت مي تواند نسيم وار، صداي ساز و آواز لطفي را بپراکند به خطا رفته ايم و اين کار شدني نخواهد بود.

صاحب اين قلم قصد ندارد در مقام منتقد موسيقي به نقد ساز و آواز کم فروغ اين کنسرت لطفي بپردازد که اين مهم از زبان اساتيد فن بخوبي بيان شده است و از طرفي جفاهايي که بدون توجه به گذشته لطفي بر وي رفته را روا نمي دارد. گرچه بايد اذعان کرد؛ مرد همان مرد و تار همان تار، اما ساز و آواز وي را با روزگاران پيشين فاصله بسيار.

سخن اين است اگر لطفي و برنامه ريزان وي در پي ايجاد ارتباط با رسانه ملي و پوشش کنسرت از طريق شبکه هاي رسانه ملي مي شدند اين امکان فراهم مي شد که با بهره گيري از قدرت فراگير رسانه اين کنسرت نه چندان قوي با گذشته اين استاد موسيقي پيوند مي خورد و در کنار آثار جاودان گذشته ماندگار مي شد همان گونه که نقش رسانه ملي در ماندگار کردن پديدآورندگان گلهاي تازه ، گلهاي رنگارنگ ، برنامه هاي گروه چاوش ، شيدا، نينوا و... انکارناپذير است.

به هر روي بايد پذيرفت که صدا و سيماي امروز رسانه ملت است و هنر بويژه موسيقي اگر با لايه هاي مختلف جامعه ارتباط برقرار نکند ماندگار نخواهد بود، از آنجا که همکاري گسترده اساتيد فن از جمله شعر و موسيقي اعم از قديمي ها و نسل جديدي ها با مرکز موسيقي و سرودسازان صدا و سيما آغاز شده و بستري مناسب براي حضور برجستگان موسيقي را فراهم کرده است بيم آن مي رود که امتناع استادان مسلم براي حضور در اين عرصه بين مردم و آنان فاصله بيندازد.

اين يک نياز متقابل است که در صورت عدم تحقق آن متضرر اول هنر اصيل است که مهجور خواهد ماند و متضرر دوم مردم اند که از درک علاقه خود محروم خواهند شد.

این مطلب را در جام جم آنلاین هم بخوانید.

اجرای تصویری کنسرت لطفی را از اینجا دانلود کنید.

درباره لطفی اینجا را هم ببینید