"کن خموش این دوزخ از "گفتار سبز

کان زمرد دافع این اژدهاست

دیشب کنسرت بزرگ موسیقی لری در تالار وحدت برگزار شد . حضور اساتید طراز اول لرستان از جمله استاد علی اکبر شکارچی٬ استاد درویش رضا منظمی٬  ایرج رحمان پور٬فرج علی پور و دیگر خوانندگان لرستان از جمله علیرضا نادری٬ آشتیانی٬ نظری و ... برنامه را زیبا ٬جامع و به یاد ماندنی ساخت. اگر چه ضعف برنامه ریزی مسئولین ارشاد لرستان باعث شده بود بسیاری از هنرمندان و عناصر فرهنگی استان پشت درهای سالن بمانند و با ریش گرو گذاشتن و پادرمیانی بتوانند داخل سالن بیایند. برای من اما این شب از جنبه ای دیگر جذابیت ویژه داشت آنهم آشنایی با هنرمند برجسته لرستانی "مهین شجاع " بود که با واسطه دوستی به همراه همسر فرانسوی اش به کنسرت دعوت شده بود. خانم شجاع از آن دست هنرمندانی است که بی هیچ هیاهویی در آن گوشه دنیا با کار خلاقه و توانمندی ویژه خودش جایگاهی شایسته و ارزشمند در هنر معاصر یافته و در بسیاری از کشورهای جهان نامی آشنا در حوزه عکاسی و نقاشی است. و شگفت آنکه کمتر کسی در زادگاه خودش نامی از او شنیده است!
بخشی از نمایشگاه های او در فرانسه:
Nice(1987),Normandy(1994-95), City Halls of the 8th & 17th districts of Paris (1997), "George V" Gallery, Paris(1998),
"Daphné" Gallery, Paris(1999), Lille (2000),
Le Touquet (2000), Saint-Tropez (2000), Mulhouse (2000), "Espace Chatelet Victoria", Paris (2000),
“Symbol Gallery”, Le Marais, Paris (2004)

نمایشگاه های مهین در ایران و کشورهای دیگر:
"Green Gallery", Tehran-Iran (1976), Museum of modern Arts, Tehran-Iran (1977)
"Behzad" Gallery, Isfahan-Iran(1976), Hammamet-Tunisia(1997), Tunis-Tunisia(1999)
Geneva, Galerie du Mandarin Oriental : "Artists for Peace" (August 2/30, 2002), "La Route d'Elissa" Hammamet,Tunisia(2004), "Acropolium de Carthage", Tunisia (2005
 پوستر  نمایشگاه های او:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چند عکس از آثار مهین شجاع:

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

چیزی که در خصوص خانم شجاع برایم قابل تحسین بود شناخت عمیق او از شعر و موسیقی بخصوص موسیقی لرستان بود. آنچنانکه هنگام اجرای ایرج یا فرج علی پور نکته هایی را از سر شناخت بیان می کرد.
متاسفانه درد فرهنگی لرستان نشناختن سرمایه فکری  و اهالی فرهنگ و هنر خود است که خانم شجاع تنها نمونه ای از آن بشمار می رود. براستی وقتی که در کتاب شناخت نامه لرستان نخستین بار حداقل ۱۵ نفر از نویسندگان و هنرمندان طراز اول لرستان را که در خارج از کشور هستند معرفی کردم چه کسی  از آنها یادی کرد؟

نوشته شده توسط والی زاده در 3 قبل از ظهر |  لینک ثابت   •