این هم شعر نه چندان تازه ام! نذر امام زمان(عج) ؛  خوشحال می شم نظر شما رو درباره این شعر بدونم . 

انگار چشم ها نمی دید ، راهی هم نبود

درهم تنیده سنگ با موج ، شیون با سرود

وناگهان شکست قامت شقایق در هبوط

 میان این زخم و فصل درد و حجم دود

و بعد سقوط در هرچه ناممکن! ... ویا

حلول حیرتی در اندام این روزان کبود

حتی به شعر هم نمی شود اطمینان کرد

باید که ذوب شوی تا بگذری همراه رود

...وشاعری که باز با لهجه ای مبهم سرود

چقدر دیر آمدی مرد رویاهای زود !