عمران صلاحي با ‌185 سانتي‌مترقد و 80 كيلووزن خالص! طنزنويسي بود كه  شغلش را مرضي درمان‌ناپذير مي‌دانست. سال 45 وارد تحريريه روزنامه توفيق شد و بعداز انقلاب هم در «گل آقا» نوشت. او بر خلاف زمينه كاري اش، آدم بسار خجول و كمرويي بود كه به قول خودش خيلي سخت خنده اش مي گرفت .

ع. شكرچيان ، كمال تعجب، مراد محبي، ابوطياره، زرشك، زنبور، مداد ، ميخ طويله و ابوقراضه ، ابوالحمار از جمله اسم هاي مستعار صلاحي بود.

 دلتنگی کوچکی از طنز پرداز بزرگ ما را بخوانید:

اين راه

This Path

Not a lark's voice,nor a rose

نه صداي چكاوكي، نه گلي

not a tree to apread

نه درختي كه سايه خود را 

its shade like a rug

 چون گليمي بگسترد 

not a stream

و نه آبي

to sing through the heart of stone.

 كه بخواند ترانه در دل سنگ

This tedious path wears me out.

 اين راه يكنواخت مرا خسته ميكند.

عكس هاي بالا: روشن نوروزي

عكس هاي پايين:مهر